bürünmək

bürünmək
qayıd.
1. Özünü bir şeylə bürümək; örtünmək. Şala bürünmək. – Qaydasıdır, qara çarqat bürünür; Siyah, zülfün ucu yerdən sürünür. Q. Z.. Xoş məsəldir bu kim, palasə bürün; Getsə hər yanə el, o yanə sürün. S. Ə. Ş.. Kəblə Fərəculla evin qapı tərəfində, altında döşək . . Ərdəbil kürkünə bürünüb əyləşərək qapının döyülməsini gözləyir. H. S..
2. Əhatə olunmaq, dövrələnmək, araya alınmaq. Ana baxır: izdihamla bürünmüşdür dörd yanı; Milyon-milyon əl uzanıb; Dağıtmaqçın qara mənfur zindanı. R. R..
3. Qaplanmaq, çulğalanmaq, örtülmək. Qarlı dağlar dumanlara bürünür. A. S.. // Obrazlı təşbehlərdə. Qara dəniz gecənin qara donuna bürünüb yatmışdı. M. S. O.. Səhralar al geyib gülə bürünür; Sevinir yurdumun oğulu, qızı. S. V.. Qadının üzünü bir acılıq bürüdü. S. H.. Gecə qatı qaranlığa bürünmüşdü. M. İ..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • bürünmə — is. 1. «Bürünmək»dən f. is. 2. Qarlı, yağmurlu havalarda üstdən geyilən bürüncək; yapıncı, plaş. Çoban bürünməsi …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bürləmməx’ — (Naxçıvan) bürünmək. – Burdan durdum, yorğana bürləndim, getdim …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ehram — ə. 1) Misirdə: fironların sərdabəsi; 2) piramida ə. Məkkədə: həccə gələnlərin müqəddəs torpağa daxil olması üçün tələb olunan geyimə bürünməsi mərasimi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • təfəşşi — ə. örtünmə, bürünmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bürüncək — 1. is. Bürünməyə yarayan örtü, üst geyim. Bu gecə məndən yatdı yoxdu, gərək bir bürüncək götürəm. C. M.. Müsafirlərin birisi bürüncəyə, o birisi yorğana, bəziləri də palaz və cecimlərə bürünmüşdü. M. S. O.. // məc. Qiyafə, don, paltar mənasında.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bələkləmək — f. 1. Bələyə bürünmək. 2. Bax bələmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çulğa(la)nmaq — f. Bürünmək, qapanmaq, dürtülmək. Qaranlığa çulğalanmış (f. sif.) bir çox evlərin sahibləri hələ tarladan qayıtmamışdılar. T. Ş. S.. Çulğalanıb çən və dumanla bayır; Mürgüləyir dağ, dərə, orman, çayır. A. Ş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çən-duman — is. Qatı duman, sis. Hərdən elə olurdu ki, bir su içim saatda çən duman Çənlibeli bürüyürdü. «Koroğlu». Yenə Muğanın üfüqləri daralmağa, mavi boşluqları çənədumana bürünməyə başlayırdı. M. İ …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dumanlaşmaq — f. Dumana bürünmək, dumanla dolmaq. Hava dumanlaşır, deyəsən, yağacaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ehram — 1. is. <ər.> Qədim Misirdə: fironların nəhəng məqbərəsi, sərdabəsi; piramida. 2. is. <ər.> 1. din. Hacılıq ziyarətinə gələnlərin Məkkəyə daxil olmaları və tələb olunan gerimə bürünmə mərasimi. . Səfayikuyinə ehram bağlayan aşiq; Yeri… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”